içimizdeki balıklar

ölüm dediğin aslında yalnızlıkmış bir sigara ver bana...
içinden şemsiye geçen şarkı bak...

ya yalnızlıktan sonra ne gelir
gerçek biz mi
büyümek mi
ya da dediğin gibi
kandırıldığını anlamak mı
o olmayacak vazgeçilmez sahne aslında hep düşümüzde kalıcak
her gün biraz daha yere batıp göğe çıkardığımız düşümüzde
düşen düşlerimizin içinde
boşluğa
girdiğimiz girdaplara

denizine balığına kayığına aldandığım koca yalan dünya
titretirsin iiçimin en derinini...
sanmam elbet üşümekten değil
titretirsin...
yana yana hem de
yana yana


ey dönüşüne yandığım dünya
içimdeki boşlukta döne döne nereye gidersin
bulur musun bir çıkış

alabalıklar olur mu içimde
bu kalabalık yalnızlıklarda
bilmem...
ölürler bazen, bazen uyurlar...
bazen daralıp çıkarlar
tutar yakalanır mı yeniden
içimizdeki balıklar....

akşamüstü

bulutlar geçiyor içimden.. yaz bulutları...
yağmurlar arka bahçeme saklanmış...çıksa ortaya hiç durmadan yağacaklar gibi...
havuzun içinde kırmızı ölü balıklar...
yağmurlar ne zaman başlar?

tüm akşamüstlerini çıkarsam takvimlerden..
yanlarına senden izler koysam...
tahta masada bir şişe rakı ...

çağırmadan gelsen...
öpsem...
yağmurlar hiç dinmese de olur..

sen alıp gitmesen gölgelerini...
ceplerine bak kaldı mı biraz daha biz?