turgut uyar'ın dediği gibi;
‘her şeyden biraz kalır’ diyor birileri,
çoğulluk haklılıktır.
Kavanozda biraz kahve
Kutuda biraz ekmek..
İnsanda biraz acı(..)*
insan ne zaman hazır olur daha azlara...
içindeki her şey bittiğinde mi
ne zaman alışılır azlara
da az samimiyete
kaç insan görünce şaşırır hala şaşılmayacak şeylere
kalp ne zaman durur, vazgeçer sevmekten, illa ki fiziken durunca mı?
ne zaman alışır yokluklara
ne zaman alışır her şeyi kabullenmeye
heycanlanmamaya, kalktığı her sabahta "belki bu gün farklı olur " cümlesine inanmamaya
daha kaç su vurmalı kıyılarına kayalaşmak için, çok mu ya da bir su hatta deniz olduğunu ne zaman sonra kabullenir insan ?
kabullenir mi?
ya da daha önemlisi, akıl neyse de kalp alışır mı, alışılır mı bu kadar çok yokluklara?
Neyse ki insan alışmak değil ama öğreniyor daha az ile yaşamaya...
