düş bitti

Bazen duygularımız bizden erken yaşlanır ve bizden hayatın geri kalanını alır.
Hayatın, kendini anlayanları cezalandırmasıdır bu...(murathan mungan)

İnsan o umutla yaşıyor yaşayabiliyor da; sanırım yaşanmamışlıklara değil o umudun bittiğini anladığında uğruyor en çok hayal kırıklığına… ne Kadar beklesen de insan beyni üretiyor işte… ama sıra ona da gelecek zaman onu da getirecek yani umut etmemeyi yani beklememeyi yani umudun en kötü şey olduğunu anlamayı… anlasak bir vakit  o zaman daha az acı çekeceğiz belki daha kabullenip sarılacağız fanustaki gölgeye… kurtulmak istemeyeceksin dahası seveceksin o fanusu… Hiç bir şeye sığınmadan…  

Düşlerimle vedalaşıyorum… Düşlerimdeki gerçekleri yakıyorum kendi ellerimle… içimden sayıyorum 10a kadar söyleyebildiğim kadar tekrarlıyorum seni sevmiyorum…. Seni sevmiyorum …. Seni sevmiyorum…..

bak sevmiyorum seni…

 dedim ki düşler de biter düşer de biter düşler gün olur biter.. bitti...

Beni kitapların içine gömün insanların yanına değil… 
lütfen...!

Ne adamlar sevdim zaten yoktular…

Sylvia Plath birinden hiçbir şey beklemeyince asla düş kırıklığına uğramaz insan diyor…

Aynen öyle…

Günlerce yağmuru izleyerek yann tiersen dinleyebilirim… Düşünmeden sadece yapabilirim… Bulutları izleyebilirim saatlerce yolculuk yaparak… Ama bilsem ki sonunda… 

Özlemek böyle bir şey…

Her şeyin bitmesini bilmek…

 Olmayacakları görebilmek böyle bir şey…

Boş düşünce balonunun kafanın üstüne dönüp durması…

Düşlerini sevebilmek böyle bir şey

Olmasa da düşlemek…

Kör bir düşe çiçek dürbününden bakabilmek böyle bir şey…

kapatıyorum gözlerimi yoksun dünya…

kapatınca daha güzelsin dünya…

 yüreğimin kuşları baharın eteklerinde

ne zaman bahar geldi diye açsa kanatlarını kardan üşümekte 

göç etme zamanı geçti

hep  karıştırmakta...

ne yana dönse  yüzünü

yağmur oysa

kendinden arda kalanları silmekte

Zaten ben ne adamlar sevdim hiç yoktular…