biliyorum çok kıskancım

Biliyorum çok kıskancım

Göremediğim sahilleri kıskanırım ben

Sonbaharda üzerine basamadığım sarı yaprakları

Moda sahilinde kedilere yemek veren sabah erken kalkan teyzeyi kıskanırım

Orhan Veli dizeleri üzerinde içtiğin o sigaranın tadını

Çengelköy Çınar altında çayına gölgesi düşen çınarı kıskanırım

Binemediğim gemileri kıskanırım

Sabah yetişemediğim vapur günlerini kıskanırım

Güldüğünde gözleri kısılan biriyle içtiğin o nargileyi

Simit atamadığım martılı sabahları kıskanırım

Denize inen yokuşların varsa eğer senin seni de kıskanırım

Okuyamadığım kitapları kıskanırım

Benden çok ayracı olan insanları

Yağmurda dans edenleri
Rakı-balık keyfini Zeki Müren ile taçlandıranları

Ada'da bisiklet turuna çıkanları
Hele Cunda Adası’nda yaşanları çok kıskanırım

Kafasındaki tüm sorulara cevapları bulan insanları

Benden önce söylenmiş güzel sözleri hem sever hem kıskanırım

Henüz altını çizemediğim cümleleri düşündüğümde çizemediklerimi kıskanırım

Yılın ilk yağan karına tanık olamadığım kış gününü kıskanırım

Kiraz mevsimi gitme vaktidir gidemediğim yerleri kıskanırım

İzleyemediğim filmlerin sahnelerini kıskanırım

Sabah kalktığında seni karşılayan iğde kokusunu kıskanırım

 Evini, süs eşyalarını, takılarını kıskanmam ama gittiğin ülkeleri kıskanabilirim

Hatta Paris’te çektiğin fotoğrafları çok kıskanırım…

Yediğin yemeği değil ama ailenle gittiğin akşam yemeğinde edilen sohbeti kıskanırım

Yaptığın resimleri, gittiğin oyunları, abone olduğun dergileri kıskanabilirim

 Bir türlü hazırlamaya vakit bulamadığım alıntılar defterin varsa ki çok pis kıskanırım

Dünyayı benden çok tanıyorsan ve seviyorsan benden çok ki seni yine kıskanırım

Ama dünya bu biliyorum ki her şeye yetişemiyorum…

Ve sen başka kentlerde yaşayıp şu an özlediği şehirde olan kişi

Evet, en çok seni kıskanıyorum…

ARAF

Eskişehir’de tren garı

Hava buz

Hava keskin

Hava demirden

Gözler kitli yerdeki taşlara

Geldiler

Yolcular

Yolcular bakan gözleri bakmayanları ne varsa

 Gözlerinde çekip fotoğraflarını

Gittiler

Kalanlar

Kalanlar yaprakları ceplerine doldurup gittiler

Her şey böyle başladı önce

Sonra mı?

Öncesi ve sonrasının sıkışmasındaydı arada kalanlar

Şimdisi olamayanlar

Ne gidip ne de kalanlar

En çok canları yananlar

Tren bir onları almazdı giderken

Gittiler gitmenin büyüsüne kapılıp

Kaldılar kalmaktan medet umarak

Ve

Ağlamak en çok ona yakıştı

Bu şehirde

Kimse bilmedi

dilek - dua -hayal

birkaç zaman önce dua ettim çok değil en fazla 10 -15 gün öncesinden...
iki yolculuğa çıkma ihtimalim vardı....
her iki yolculuk için bir dilek dilemiştim... yolun sonundakilere belki de..

bir doğuydu neredeyse... hiç gitmedğim yer...
biri batı..

biri sessiz gemiydi...
diğeri saksağanın en gevezesi..

dua etmiştimm...
allahm hangi yolun sonunda içimdeki gemiler yeniden geçicek... deniz yine yosun kokacak... ve ben o gemiye binicem içimden geçen trene bu sefer ben de hangisinde binicceksem..
yani hangisinin sonunda bunlar olacaksa beni oraya götür allahım

istanbul um nazlı ve hızlı vapurum... yine gelemedim sana .... göremedim boğazından geçen gemileri.. simit atamadım martılarına sabahları... üzgünüm.. hem de çok...

doğu - batı
biri sessiz inatçı silinik geçmişim
diğeri belirsiz uçuk geleceğimdi...
ya da ben öyle sandımm...
yolun sonundakileri...

değil miydiii?
yine mi yanıldım..?


bir dilek diledim
bir dua ettim...
olmadı...
iki yol da tıkandı kaldı...

yine erteledim hayalimi..
koydum cebime...
sımsıkı tutuyorum elimde...

*yazarken cem karaca hep kahır çaldı...

Sonunda gidebildim.. gidebildik TÜYAP'a....
Harikaydı...Kitaplara dokunarak gezdim..:) bi sürü kitap aldım tebi... Ama en kötüsü gitmemizden 1:30-2 saat sonra Ece Temelkuran'ın imza gününe gelmesiydi... Kızlar sıkıldı öff nası olduysa gitmek zounda kaldım..:(Kulağıma küpe oldu bir daha öyle gitmicem...

uçup gitti zaman.. yağmurda ıslandım sonra... çok yağmur yağdı.. oysa nasıl isterdim
orda saatlerce kalmayı.. server tanilli de gelecekti...
neyse başka bi fuarda artık....


fazla yazmak içimden bu günlerde... elimden içimden sadece okumak geliyor...

bu şehirdeki yalnızlığımla kalıyorum.. ezginin günlüğünün konserine gitmek istiyorum...su gibi içmek istiyorum notaları...duruluğu...

ağlamak ve de... bu aralar fazla bişi gelmiyor elimden bunlardan başka....

şehir ve kız

ölümler çıplak gelir....

bu şehre ilk ayak bastığında hep bu şarkıları dinledi...

Yurdun soğuk koridorlarının yüzlerce odasından birinde yorganı çekip ağlayan ve uyumaya çalışan bi kızla tanışmıştı eskişehir. Sevdi onu birilerini werdi birilerini aldı. Kız alışamadı, sewer gibi göründü ama hep kaçmak istedi geri dönmek istedi hep iyiler war sandı şehir bıyık altından gülerken o hep böyle gidicek sandı.Gitmedi...

Bundan beş sene önce sevdi kız, sewildi de ama yetmedi, şehir ona aradıklarını wermedi sonra baktı hep mutsuz yüzler gördü kız... gün geldi onlardan biri oldu... ilkleri yaşadı, doyasıya güldü karnı ağrıyıncaya kadar, doyasıya ağladı bağıra bağıra ama şehir hala soğuktu umursamıyordu kızı.Kız kızdı şehre sövdü, bağırdı terketti onu ama şehir kulak asmadı..kız yapamadı yine döndü. Sonra aralarında bişi oluşmaya başladı kızın ve şehrin...

Kız sonra şehrin söylediklerine değil fısıldadıklarına kulak astı..durdu bekledi.. bekledii... bu sırada gelenler alanlar verenler gidenler oldu kız hep bekledi farketmeden sabretmeyi de ğrendi bir çok şeyin yanında...Kız bir verdiyse şehir beş aldı..Aldıklarını umursamamaya başladı sonra kız verdiklerine baktı çünkü.. hiç te fena değildi...

Kız sonra onları besledi onlarla güldü onlarla ağladı ve büyüdü onlarla ve çok sewdi şehri arkasına dönüp baktı pek te kötü sayılmazdı...sarıldı kız sımsıkı şehrin verdiklerine.. ama şehir yine galip geldi sewdiklerini aldı elinden, kız yıllar önceki haline benzetti kendini sawunmasız yine tek başınaydı...

şehri hala sewiyor, onu da insanlar gibi " olduğu gibi " kabullenmeyi öğreniyor... ama gitmesini hiç istemiyor ... neden diye sormuyor... ama çok özlüyor...

sen de başını alıp gitme ne olur... kız bu günlerde şehre hep bunu söylüyor gitmesine izin vermesin diye...

ama o dinlemiyor...

P.S. semam seni çok sewiyorum...can dostum ... gitmeni çok istiyorum ..ama gitmee yine de